Kategori arşivi: Genel

İlk diploma…

.Bedo yani Bedirhan büyüdü de dün akşam ilk diplomasını aldı.Okulumuzda ahım şahım bir organize olmadı,her yer öyle güzel güzel süslenmedi,müdürümüz,öğretmenlerimiz öyle güzel güzel konuşlamalar yapmadılar ama olsunnnn derler ya…yine de çok güzel bir akşamüstü geçirdik.Anasınıfı ile birlikte 9 yıldır elimizin altında olan çocuklar..onları öyle kocaman kızlar,kocaman delikanlılar halinde görmek çok duygulandırdı beni.Öyle görüntüde duygusal bir insan değilim,hattta duygularını gösterecek bir yapım da yoktur ama böyle etkinliklerde içimde bir şeyler burkuluyor,bir şeyler hopluyor.. Okumaya devam et

bir taşla iki kuş…

Anneannem rahmetli olalı her anneler gününde annemler,teyzemler,dayımlar,kuzenler mezarlık başında toplanırız.Duamızı okur,muhabbetimizi eder ayrılırız.Biz annemlerle kayınvalideme gideriz.Anneannemin vefatına rastlayan ilk anneler gününde bu şekilde kayınvalideme gittik,15 mayıs doğumlu olması nedeniyle  Kerem için ”hadi bir pasta keselim”diyerek başlayan bir başka organize de hayatımıza girmiş oldu.Bir taşla iki kuş oradan geliyor yani. Okumaya devam et

bloguma hakim olamıyorum…

Blogspottaki sorunlar yüzünden iki yıl evvel com adresi aldık.Ama buradaki sorunlar bana daha da içinden çıkılmaz haller getirdi.Ne yapayım bilmiyorum,tekrardan blogspottaki yerime devam mı etsem.

Keremce gitar şov…

.Bizim evde bir gitar çalma modası var bir kaç yıldır.Keko da abisinden esinlenerek arada bize şov yapıyor.Dışarıda çok utangaç bir çocuk olmasına rağmen,evde ”o ne özgüven o”dedirten bir kişilik.

Alttaki resimde biraz evvel bir çikolataya yumulmuşluğun belirtilerini görmektesininiz.Küçükkken bazen çok huysuzluk yapardı,sonra neden böyle yapıyorum biliyormusun derdi,sonra da ”çünnkküüü,çikolata istiyorummm”diye bağırırdı.Eeee benimle aynı kan grubumdan olan çocuktan ne beklersin ki....Mikrofon olarak kulladığı şeyi görüyorsunuz,makinemin tripodu.Onu o iş için kullanıyor sürekli…son günlerde takıldığı şarkı da Sarp Apak’ın söylediği Efulim…ne güzel söylemiş Sarp ama dimi.....

aranıyor…

.Yaaaa arkadaşlar,hani eskiden kömürlüklere annelerimiz eski eşyaları filan koyardı,diyorum şu üstteki yemek masa sandalyesi gibi bir takım kömürlüğe atmış olan var mı????:))

Hemen gelir alırım,kömürlükte kalmasın yazık….ben bunu Kervan’da gördüm,tam istediğim bir şey ama fiatı,uçmuş,uçmuş.

Alttaki yatak ve komodinleri de Üsküdar’daki bit pazarında gördüm,hepsi 1500tl.İyi mi?.

pembe,beyaz ve çiçekli….

.En sonunda 15 yıldır kullandığım koltuklarımı yeniledim.Bir sürü koltuk baktım,hem fiatları uçmuştu,hem model olarak evdekilerden pek farklı modelleri yoktu.Düşün taşın,en ekonomik yol,eski koltukları koltuk döşemecide döşetmekti.Bakalım beğenecek misiniz.?Berjerlerin kumaşlarını epey bekledim,Englısh home’dan.Ben kendi adıma değdi diyorum.Çok istediğim bir desendi.Bu arada Ümraniye Englısh Home’daki İsmail bey’e,merkezdeki Elif ve Tuba hanımlara çok çok teşekkür ediyorum..Sırada arkadaki tekli koltuk ve puf var,inşaallah onlarda bir kaç ay sonra beyazlayacak.Bir de şu 15 yıllık masadan bir kurtulabilsem.Şimdi böyle deyip ,ne güzel sohbetlere tanıklık eden masamı üzmeyeyim de modası geçti be anam...Bu saati gün arkadaşım Benzegül hediye etti,evimdeki son yenilemelerime çok uyduğu için onu çok sevdim.Yanındaki tabak da rahmetli anneannemin kendi kullandığı tabaklarından,5 yıl evvel Rize’ye gittiğimde almıştım mutfağından.İyi ki de almışım..Halılar da beyaz oldu tabi.Bakalım 3 erkekle bu beyazlama işi nasıl olacak.Ne yapayım kendim ettim,kendim buldum diyeceğim artık.Heee bir de halıcı bu halıları allerjik bünyelere uygun olduğunu ve makineye atılıp yıkanabildiğini söyledi.Büyük olan sığmaz da sehbanın altındaki makineye sığar ama ben bunu yaparmıyım bilmemGerçi bir şey olursa ben burdayım dedi de,ne bileyim..Yukarıdaki çakma dresuar yengem Bendegül abla’nın verdiği Ikea televizyon sehbası.Ben bu amaçla kullanmaya başladım artık.Diyorum ki,boyunu koltukla aynı hizaya getirmek için ayaklarını mı değiştirsem.Ya da böyle mi kalsın.Benim öyle vitrinim filan olmadığından süsümü,püsümü buraya koyayım dedim....

polar battaniyeden patik..

Ah,ah gülüyorum kendi kendime.Tabi şimdi gülerim ,iki gün evvel soğuklarda ağlıyordum resmen.Evimizin yarısı giriş kat,yarısı 3.kat.Büyük olmasına rağmen evde ısınmayla ilgili hiç sorunumuz yoktu.Taaa ki,öğretmen olan alt kat komşumuzun yarı tatilde memleketine gitmesiyle olanlar oldu.Derlerdi de ,şimdi inandım,alt katta bir şey yanmayınca yukarıdaki donuyor diye.Cidden donduk,dondum.Ben ki kışın bile tişört giyen biri olarak,üzerimde abalarla bile ısınamadım.Olay budur.

Neyse demokrasilerde çare tükenmezmiş,ah duyanda ne de önemli bir şey yapmışsın Nuray diyecek.Ama lütfen,onu yaparken dünyayı kurtaran kişi havalarında idim..Keko’nun polar battaniyesi yatağına büyük geliyordu.Fazlalığı kesince kalan kumaş geldi aklıma.Nette de bazı bloglarda yapılan patikleri inceledim.Tabi benimki yanlarında çok komik ,ne olduğu belli olmayan bir şey  oldu ama önemli olan işe yaraması.

Hemem tepur ayaklarıma bir kalıp çıkardım,bir tane de Gökhan’a tabi.Nettekilere benzemeyen ama adı patik olan bir şey çıktı ortaya.

Tabi erkekler patik giymeye pek alışkın olmadıklarından ,Gökhan’ın patikleri koltukta yatarken bile ayağından çıkıyordu,bunun üzerine çoraplarını çıkarıp patiği giydi ve çorabı üzerine geçirdi,bunu gören Bedo delirdi tabi,”hah işte,şimdi tam yurdum insanı oldunuz”dedi.

Aynı gün Bedo’nun (markasını yazmıyım şimdi ) çok istediği ama çok pahalı olduğundan muadili bir markadan alınan botlarını kastederek,”bak oğlum ,sana o botu alabilmek için anan,baban battaniyeyi kestik,patik yaptık ayağımıza”dedik.

Bir saattir yazıyorum,bu gün hava güzeldi ve patiklerin yüzüne bile bakan yok tabi.Bu arada renkleri itibari ile ördek gibi dolanıyordum zaten.Bir dahakine daha iyi bir kalıpla,daha iyi bir renkle denenecektir..

iğne defteri…

.Bu aralar yine ıncık cıncık işlerdeyim..annem sinir oluyor küçük çocuklar gibi işlerle uğraşmama.Ama ben böyle mutlu oluyorum anneciğim.Bu işler benim kafamı dağıtıyor,büyük işlere ne kafa yorabilirim ne el yorabilirim….

İşte bu  işlerimden biri..şöyle iğne iplikle işi olan bir kaç sevdiğime küçük bir hediye hzırladım.İçine işleme iğnelerini,toplu iğnelerini iliştirecekleri küçük bir deftercik.İnşaallah beğenirler ve gülümseyerek beni anarlar,amaç bu yani..